„Mądrości Powieści” oraz terapeutyczna rola filozofii

Koło Naukowe Filozofów UJD ma zaszczyt zaprosić członków koła, wykładowców, studentów oraz sympatyków naszego Koła na pierwsze spotkanie w tym semestrze. Tym razem zapraszamy na wystąpienie mgr. Patryka Kaczmarka „Mądrość Powieści jako kreowanie złożonej idiosynkratycznej fantazji człowieka. Terapeutyczna rola filozofii a (wy)kluczenie podmiotu”. Spotkanie odbędzie się 14 marca 2019 r. (czwartek), o godz. 18:30 w sali 306 (III piętro) budynku Wydziału Filologiczno-Historycznego UJD, przy al. Armii Krajowej 36a.

Wydarzeniehttps://www.facebook.com/events/299160167433896

Abstrakt:
Za pomysłodawcę koncepcji Mądrości Powieści uznaje się Milana Kunderę, czeskiego pisarza i eseistę. W swoim dziele Sztuka powieści (1986) dokonał on analizy kondycji współczesnej literatury i na tej podstawie wyróżnił powieść jako kulturowy obszar stawiania pytań/przypuszczeń, nie twierdzeń.
Wątek ten został rozwinięty w filozofii Richarda Rorty’ego, który w swej neopragmatycznej koncepcji nadał powieści uprzywilejowaną rolę „terapeuty kultury”, detronizując jednocześnie filozofię pojmowaną metafizycznie. Postmodernista upatruje w wielkich powieściach źródła bodźców, mogących wpływać na poszerzanie horyzontów jednostki poprzez wynajdywanie nowych kryteriów relacyjnych, co skutkować może rozwijaniem postawy ironicznej, a w konsekwencji rozszerzeniem społecznego poczucia solidarności.
R.Rorty w swej filozofii prezentuje sylwetkę ironistki, która jest ucieleśnieniem najlepszych cnót preferowanych w liberalnej utopii neopragnatysty. Pragnę dokonać częściowej rekonstrukcji koncepcji postmodernisty w kontekście lęku jaki może najczęściej dotykać człowieka obecnych czasów. Idąc w ślad za charakterystycznym podziałem Rorty’ego na prywatne cele jednostek oraz publiczne wartości demokratyczne, opiszę idiosynkratyczny lęk przed egotyzmem oraz intersubiektywny strach przed radykalizmem. Deskrypcja ta jest dopełnieniem pozytywnego charakteru podmiotowości przedstawionej w neopragmatycznym projekcie filozofa.
Charakterystyka podmiotu oraz jego relacji do ogółu pozwoli na podjęcie problemu (wy)kluczenia człowieka w świecie oraz roli Mądrości Powieści w tym procesie. Słowo (wy)kluczenie zawiera w sobie pewną dwoistość. Pierwszy jej aspekt dotyczy egzystencjalnego waloru Mądrości Powieści, który ma za zadanie pielęgnować w człowieku potrzebę kluczenia/wałęsania, rozumianego jako proces konstruowania własnych wartości i celów. Drugi aspekt (wy)kluczenia, dotyczy wartości odmienności w społeczeństwie oraz określenia solidarnościowego aspektu terapii kulturowej w neopragmatyzmie. Opiszę również relację wykluczenia do postulatu poszerzania ludzkiej solidarności

Obszary problemowe:
• Czym jest (może być) filozofia?
• Jak filozofia służy człowiekowi w aspekcie podmiotowym oraz społecznym?
• Czy Mądrość Powieści może być porównywana do Filozofowania?
• Podmiot ludzki jako konstrukcja pozbawiona esencji w świecie wartości (homo creator)
• Wolność podmiotu a radykalizmy społeczne.